Ev ve iş yerlerine izinsiz giren sanıkların sıklıkla başvurduğu “uyumak için girdim” savunması, yargı süreçlerinde bir kez daha değerlendirildi. Açılan davada hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından yargılanan sanık G.D. hakkında verilen ceza onandı.Mahkeme: “Hayatın Olağan Akışına Aykırı”
İlk derece mahkemesi, kapı ve pencerelerin zorlanması, delil niteliğindeki bulgular ve olayın oluş şekli nedeniyle savunmayı inandırıcı bulmadı.Kararda, izinsiz şekilde bir eve girip uyuma iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu vurgulandı. Mahkeme, bu tür savunmaların genellikle cezadan kurtulma amacı taşıdığını belirtti.Deliller Savunmayı Çürüttü
Dosyada yer alan deliller arasında zorlanmış giriş izleri, olay yeri bulguları ve sanığın geçmiş sabıka kayıtları yer aldı. Mahkeme, tüm bu unsurların hırsızlık kastını açık şekilde ortaya koyduğunu değerlendirdi.Ayrıca sanığın üzerinde veya çevresinde bulunan materyallerin de savunmayla çeliştiği ifade edildi.Yargıtay: Temyiz Hukuki Gerekçeye Dayanmalı
Dosya temyiz incelemesi için Yargıtay 2. Ceza Dairesi’ne taşındı. Yüksek mahkeme, temyiz başvurusunun yalnızca hukuki hatalara dayanabileceğini hatırlattı.Kararda, sanığın “suçu işlemediği” ve “delillerin yetersiz olduğu” yönündeki iddialarının değerlendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtildi.Yargıtay, Bölge Adliye Mahkemesi kararını hukuka uygun bularak temyiz başvurusunu oy birliğiyle reddetti. Böylece sanığa verilen hapis cezası kesinleşmiş oldu.